The
Papuchi
Acto 1
(Vese un despacho, dos anos 20,
con un armario con armas, unha mesa, unha porta, (ao outro lado está unha
especie de secretaría) e un ordenador con voz propia que cabrea a un santo.
Entran en escena dous mafiosos)
Capuchino: A ver Manolete, este é
o noso primeiro día. Xa está colgado no periódico o anuncio da nosa, esta banda
mafiosa: Os Chinos, ¿TES ALGUNHA SUXERENCIA?
Manolete: Bueno, estamos no 2007,
¿Por qué facemos unha banda dos anos vinte…?
Cap.:
¡CÁLATE, IMBÉCIL
Ordenador: Rap… programador,
psuso comportamento non concorda cos protocolos establecidos.
Cap.:¡Que alguén apague ese
ordenador!
(Entran Filipe e Pepe, dous polis
infiltrados)!
Filipe:
Boas, entereime do negocio e vimos a…
Pepe: Infiltrarnos co propósito
de boicotear a banda.
Ord.: Error, error, error...
Cap.: ¡Ah! Excelente, quedan
contratados. E apagade o ordenador.
Man: ¡ No puedorgh!
Ord.: ¡Ah, ah, ah, ah! ¡Ah, ah,
ah, ah! ¡ Non dixeches a palabra máxica. ¡Ah, ah, ah, ah!
Man: Merda.
Ord.: ¡Ah, ah, ah, ah! ¡Ah, ah,
ah, ah! ¡Ah, ah, ah, ah! Dixeches a palabra máxica. ¡Ah, ah, ah, ah! ¡Ah, ah,
ah, ah!
(Entra no despacho Guissepe)
Guissepe: Knoc, Knoc.
Cap.: ¿Quen é?
Guissepe: Non sei, pero teño unha
bicicleta.
Cap.: ¿Tes experiencia? Porque ca
Mafia non se xoga…
Ord: Sobrecarga, sobrecarga.
Guissepe: (Sacando unha táboa do
parchís e uns dados) Non, pero teño un parchís.
Cap.: Veña, vamos a xogar.
Man: Pero…
Cap.: A xogar ao parchís!!!!
Man.: Pero acabamos de recibir
unha chamada para matar a un moroso e...
Cap.: ¡Ao Impetuoso! Envía a
Evaristo.
Man.: ¿O qué?
Cap.: ¡O coche, ho!
1.2
(Péchase o pano. Se abre deixando
visible a metade e aparece un pasillo e un despacho con unha mesa e unha
ventana. Dentro hai un profesor. De pronto entra un alumno.)
Profesor Psicópata: ¿Ti quen
carallo ves sendo?
Luiso Moyado: Me envía o profesor
por trastornos mentais… A ras.
Prof.: Ah, bueno, todos temos
algún trastorno mental.
Luís: ¿Podo irme? Xa sabe que...
Cambio de rasante, corrida a fondo...
Prof.: Si, sae.
(Se dispón a abrir a porta cando
o profesor lle para.)
Prof.: ¿QUEN CARALLO CHE DEU
PERMISO PARA ABRI-LA PORTA?
Luís: Ti…
Prof.: Encima me contestas! Sae
pola ventana.
Luís: Pero…
(O profesor canta dunha maneira
tan estridente que o alumno salta pola véntana ao grito de ¡¡¡ A ras!!!)
Prof.: ¡Qué fixen! Agora
despediranme. A menos que…(colle o periódico e mira a sección de alumnos)… ¡Ah,
aquí está!, Os Chinos Mafioso Club, ocultamos cadáveres, matamos por encargo,
xogamos o parchís…Rúa de Trompetucho, portal 3.
(O profesor sae fora a polo
cadáver.)
Acto 2
(Agora a acción se desarolla na
base dos Capoeira, unha banda rival a dos chinos con máis experiencia: o Bar
Tolo. Nel están a líder: a Capo Eira,
Bartolo [Dono do bar], Carlito Brown e os Capoeiras 1 e 2.)
Capo Eira: ¡Silencio, e Bartolo,
que non sabes preparar os capuchinos! No periódico ven unha nova banda para
facernos competencia. Debemos cortar polo sano antes de que nos roube clientes.
Carlito Brown: (Cabreado. Por
nada en especial, é o seu carácter.) Que tal se lles poñemos a bomba..
Capoeira 1: E que facemos, xefe.
Eira: Primeiro facemos unhas
rebaixas. Entón os Chinos estarán fastidiados e…
Carl: Perde-lo talento. A colle
las armas macajontó! Vamos a darlles unha visita.
Capoeiro 2: Xa, pero se non nos
invitan, vai a quedar mal.
Capoeiro 1: O mesmo digo.
Eira: Vale, o método profesional.
Carlito, xa sabes.
Carl: Vale,
os matarei… Non sinto as pernas…
Eira: ¡Non, ho! Vas e lles
advirtes.
Bartolo: Dou por rematada a
xornada laboral.
Eira: ¿ein?
Bart: Que xa acabou a xornada,
que teño que fechar.
(Se retiran todos. Se enfoca a
ponte e aparece un vagabundo: Anxo.)
Anxo: Hai, que raios, terei que
avisalos chinos, a ver se pagan.
(Se fecha o pano do medio)
2.2
(Se abre o pano e aparece o do
medio fechado. Aquí se estrean os Chinos co seu primeiro encargo: Matar a un
moroso.)
Tío do chiringuito 1: Oes, parece
que vai chover.
Tío do chiringuito 2: Se está o
ceo descuberto.
Tío 1: Nossepe.
(Entra en escena un coche típico
dos anos 20 que consta dun andamio e un coche enorme de cartón. O leva unha
persoa arrastrando e outra vai subida. Paran diante dos dous do chiringuito e
se oe ruído de metralleta. Ao pasar o coche, vense ao Tío 1 morto e o outro se
levanta dicindo: “Me vía outro Chiringuito. Momentos despois o suposto morto se
levanta e tira para outro lado.
Acto 3
(Entra no despacho Evaristo
García, o mellor mafioso da banda China no despacho de Don Corderone
[Capuchino])
Evaristo García: Xa o liquidei,
xefe.
Cap.: Ben, ben, porque ca mafia
non se xoga. Traede o parchís.
Tío 1: (Entrando pola porta) Oia,
veño a pedir protección.
Cap.: Excelente (xuntando as mans
como Burns.)
Evar: Pero ese é o que tiña que
matar!!!!!
Cap.: Vale, ti intenta matalo.
¡Manoleteeeeeeeeee, ven aquí!
Man:¿Qué?
Cap.: Ti protexe a ese home, pero
Evaristo ten que matalo.
(Comeza un tiroteo entre Evaristo
e Manolete, que só se interrompe cando os manda saír. A continuación entra un
vagabundo: Anxo.)
Cap.: ¿Qué quere?
Anxo: Dar un sopro…
Cap.: ¿E para iso ven interromperme?
Saia pola ventá.
Anxo: Pero…
(Entran Guissepe e Pepe e o levan
fora. Mentres que saen entra un tipo con pinta de profesor, un enorme saco e uns
enormes bombachos.)
Prof.: Boas, tráiolle un cadáver,
a ver si mo poden encubrir.
Cap.: Fareille unha oferta que
non poderá igualar...
Vendedor Ambulante: (Asomando)
2x1 en Carrefour.
Cap.: Maldición, superárona. Son 15 €.
Prof.: Me cagüen… Feito.
Cap.: Deixe o saco a lado do
armario.
(Sae e entra Pepe)
Pepe: Oes, que me pide o meu
amigo que te pregunte disimulando as túas recentes actividades criminais… Ah,
espera. Me di o meu amigo polo pinganillo que non diga eso, senón… Qué tal
vai... o tra... ballo...
Cap.: Pois estou encubrindo asasinatos,
¿por?
Pepe: Ah, bueno, pois me largo.
(Entran 2 presidiarios cun saco.)
Presidiario 1: ¡Oia, usté! Que
matamos sen querer a un compañeiro e bla, bla, bla.
Cap.: ¿E por qué?
Presidiario 2: Quería denunciar a
policía que lle roubaron o reloxo e tivemos que...
Cap.:¿E ese é un motivo?.
Preso 1: Sip.
Ord: Este novato me esta
agobiando...
Cap.: Vale, vale.
Man: (Entrando) Xefe, Evaristo
está no hospital...
Cap.: Es un ser inútil. Non sabes
nin asasinar. Presta atención e mira como o fago eu.
(Preme un botón do ordenador e
óese unha explosión de fondo)
Man.: Moi ben, moi ben. Soamente
que esa era a miña casa e o que morreu foi a miña nai. ¡Se non tiñamos antes
bastante policía agora imos ter de sobra!
Guissepe: Oes xefe, que hai un
friki dos Capoeira na porta. Di non sei que dun axuste de contas.
Cap.: ¿E para iso me molestas?
Guissepe: Tamén atopei un
parchís...
Cap.: ¡A xogar!
Man: Primeiro recibamos a ese
imbécil.
Carl: Boas, veño a advertir de
que como rouben clientela os matamos.
Cap.: Ah, excelente. ¿Quere un
capuchino?
Carl.: Ata logo.
(Agora apágase a luz do despacho
e acéndese a da secretaría. Nela están Filipe e Pepe, máis os Swat 1, 2 e 3.)
Fil.: Entón está claro, ¿non?
Swat 1: Si, vostedes buscan
probas, entón nos...
Swat 2: Entramos e os matamos...
Swat 3: Vexo mortossssss...
Pepe: Eh, mira, sae alguén.
Carl.: Macajenen... ¡Concho,
policía!
Swat1: É Carlito!
Swat2: É un mafioso!
Swat3: É un fantasma!
(Saen todos a por Carlito, excepto
Pepe, que se queda xogando ao Parchís con Guissepe.)
(Péchase o pano do medio.
Aparecen correndo varias veces Carlito e os Swat 1, 2 e 3 máis Filipe
perseguíndoo.)
3.2
(Ábrese o pano. Aparece en escena
o río e o bar Tolo. É de noite. Acércanse o Capo dos chinos, 2 presidiarios, o
psicópata, Manolete e Evaristo. Todos levan un saco. A outra orela vense aos 3
Swat espiando.)
Cap.: Moi ben, moi ben, xa
podemos tirar os cadáveres ao río.
Man.: ¿Ao río? Dáme moita pena.
Cap.: Calade, empeza ti, bombacho.
Prof.: Benito, me chamo Benito.
Cap.: O que sexa, tira o saco.
(Tira o saco. Despois o tiran os
presos. Cando se van a ir o Swat 3 se lanza ao grito de: “¡cazafantasmas!”. O
swat 2 lle sigue e o 1 se desespera. Pero os Chinos logran fuxir. Péchase o
pano do medio e aparecen en escena os 6))
Cap.: Ti, colle pola dereita a
ras. Eu to recto p´alante e Evaristo, volve Pa tras... A ras.
Prof.: ¿E nos?
Cap.: Vós vos quedades aquí,
Bombacho.
(Saen correndo todos menos os
presos e Benito.)
Prof.: Espera, acaba de dicir algo de min, e
non é bo.
Preso 1: ¿Qué facemos Bombacho?
Prof.:
BBBEEEENNNNIIIIIITTTOOOO!!! Mi name it´s Boinito.
Swat 1: ¡Xa os collemos!
Swat 2: ¡Xa son nosos!
Swat 3: ¡Coidado, son pantasmas!
Swat 1: ¿Ti es parvo?
Swat 3: Non, o parvo é o outro.
Swat 2: ¡EU! Serás imbécil.
(Mentres discuten os outros tres
foxen)
Swat 1: Se largaron mentres
falábamos!!!!
Swat 2: Non mo podo creer.
Swat 3: Imposible.
Swat 1: (Facendo señas) Vale, nº
2, vai todo recto, eu a esquerda e ti volve para atrás.
(Saen todos menos o Swat 3, que
se queda rascando a cabeza co canon do fusil. De repente aparece o Profesor
Benito.)
Prof.: ¡Non dispare!
(O Swat 3 dáse a volta e
apúntalle. Vai disparar cando...)
Cap.: ¡Non dispare!
(O Swat 3 xírase e mentres o
profesor fuxe, e cando vai disparar...)
Evar.: ¡Non dispare!
(O capo chino escapa mentres
apunta a Evaristo...)
Swat 1: (O Swat 3 lle apunta)
¡Non dispares!
(Evaristo
escapa. Mentres, o Swat 3, vai e lle dispara ao Swat 1, que se tira ao chan e
empeza a regañalo. Mentres, os fuxitivos corren entre o público perseguidos
polo Swat 2. Ao final, soben ao escenario e escapan cada un por un lado do
escenario, mentres que se abre o pano do
medio, mostrando o río e o bar Tolo.)
Acto 4
The
Papuchi
Acto 1
(Vese un despacho, dos anos 20,
con un armario con armas, unha mesa, unha porta, (ao outro lado está unha
especie de secretaría) e un ordenador con voz propia que cabrea a un santo.
Entran en escena dous mafiosos)
Capuchino: A ver Manolete, este é
o noso primeiro día. Xa está colgado no periódico o anuncio da nosa, esta banda
mafiosa: Os Chinos, ¿TES ALGUNHA SUXERENCIA?
Manolete: Bueno, estamos no 2007,
¿Por qué facemos unha banda dos anos vinte…?
Cap.:
¡CÁLATE, IMBÉCIL
Ordenador: Rap… programador,
psuso comportamento non concorda cos protocolos establecidos.
Cap.:¡Que alguén apague ese
ordenador!
(Entran Filipe e Pepe, dous polis
infiltrados)!
Filipe:
Boas, entereime do negocio e vimos a…
Pepe: Infiltrarnos co propósito
de boicotear a banda.
Ord.: Error, error, error...
Cap.: ¡Ah! Excelente, quedan
contratados. E apagade o ordenador.
Man: ¡ No puedorgh!
Ord.: ¡Ah, ah, ah, ah! ¡Ah, ah,
ah, ah! ¡ Non dixeches a palabra máxica. ¡Ah, ah, ah, ah!
Man: Merda.
Ord.: ¡Ah, ah, ah, ah! ¡Ah, ah,
ah, ah! ¡Ah, ah, ah, ah! Dixeches a palabra máxica. ¡Ah, ah, ah, ah! ¡Ah, ah,
ah, ah!
(Entra no despacho Guissepe)
Guissepe: Knoc, Knoc.
Cap.: ¿Quen é?
Guissepe: Non sei, pero teño unha
bicicleta.
Cap.: ¿Tes experiencia? Porque ca
Mafia non se xoga…
Ord: Sobrecarga, sobrecarga.
Guissepe: (Sacando unha táboa do
parchís e uns dados) Non, pero teño un parchís.
Cap.: Veña, vamos a xogar.
Man: Pero…
Cap.: A xogar ao parchís!!!!
Man.: Pero acabamos de recibir
unha chamada para matar a un moroso e...
Cap.: ¡Ao Impetuoso! Envía a
Evaristo.
Man.: ¿O qué?
Cap.: ¡O coche, ho!
1.2
(Péchase o pano. Se abre deixando
visible a metade e aparece un pasillo e un despacho con unha mesa e unha
ventana. Dentro hai un profesor. De pronto entra un alumno.)
Profesor Psicópata: ¿Ti quen
carallo ves sendo?
Luiso Moyado: Me envía o profesor
por trastornos mentais… A ras.
Prof.: Ah, bueno, todos temos
algún trastorno mental.
Luís: ¿Podo irme? Xa sabe que...
Cambio de rasante, corrida a fondo...
Prof.: Si, sae.
(Se dispón a abrir a porta cando
o profesor lle para.)
Prof.: ¿QUEN CARALLO CHE DEU
PERMISO PARA ABRI-LA PORTA?
Luís: Ti…
Prof.: Encima me contestas! Sae
pola ventana.
Luís: Pero…
(O profesor canta dunha maneira
tan estridente que o alumno salta pola véntana ao grito de ¡¡¡ A ras!!!)
Prof.: ¡Qué fixen! Agora
despediranme. A menos que…(colle o periódico e mira a sección de alumnos)… ¡Ah,
aquí está!, Os Chinos Mafioso Club, ocultamos cadáveres, matamos por encargo,
xogamos o parchís…Rúa de Trompetucho, portal 3.
(O profesor sae fora a polo
cadáver.)
Acto 2
(Agora a acción se desarolla na
base dos Capoeira, unha banda rival a dos chinos con máis experiencia: o Bar
Tolo. Nel están a líder: a Capo Eira,
Bartolo [Dono do bar], Carlito Brown e os Capoeiras 1 e 2.)
Capo Eira: ¡Silencio, e Bartolo,
que non sabes preparar os capuchinos! No periódico ven unha nova banda para
facernos competencia. Debemos cortar polo sano antes de que nos roube clientes.
Carlito Brown: (Cabreado. Por
nada en especial, é o seu carácter.) Que tal se lles poñemos a bomba..
Capoeira 1: E que facemos, xefe.
Eira: Primeiro facemos unhas
rebaixas. Entón os Chinos estarán fastidiados e…
Carl: Perde-lo talento. A colle
las armas macajontó! Vamos a darlles unha visita.
Capoeiro 2: Xa, pero se non nos
invitan, vai a quedar mal.
Capoeiro 1: O mesmo digo.
Eira: Vale, o método profesional.
Carlito, xa sabes.
Carl: Vale,
os matarei… Non sinto as pernas…
Eira: ¡Non, ho! Vas e lles
advirtes.
Bartolo: Dou por rematada a
xornada laboral.
Eira: ¿ein?
Bart: Que xa acabou a xornada,
que teño que fechar.
(Se retiran todos. Se enfoca a
ponte e aparece un vagabundo: Anxo.)
Anxo: Hai, que raios, terei que
avisalos chinos, a ver se pagan.
(Se fecha o pano do medio)
2.2
(Se abre o pano e aparece o do
medio fechado. Aquí se estrean os Chinos co seu primeiro encargo: Matar a un
moroso.)
Tío do chiringuito 1: Oes, parece
que vai chover.
Tío do chiringuito 2: Se está o
ceo descuberto.
Tío 1: Nossepe.
(Entra en escena un coche típico
dos anos 20 que consta dun andamio e un coche enorme de cartón. O leva unha
persoa arrastrando e outra vai subida. Paran diante dos dous do chiringuito e
se oe ruído de metralleta. Ao pasar o coche, vense ao Tío 1 morto e o outro se
levanta dicindo: “Me vía outro Chiringuito. Momentos despois o suposto morto se
levanta e tira para outro lado.
Acto 3
(Entra no despacho Evaristo
García, o mellor mafioso da banda China no despacho de Don Corderone
[Capuchino])
Evaristo García: Xa o liquidei,
xefe.
Cap.: Ben, ben, porque ca mafia
non se xoga. Traede o parchís.
Tío 1: (Entrando pola porta) Oia,
veño a pedir protección.
Cap.: Excelente (xuntando as mans
como Burns.)
Evar: Pero ese é o que tiña que
matar!!!!!
Cap.: Vale, ti intenta matalo.
¡Manoleteeeeeeeeee, ven aquí!
Man:¿Qué?
Cap.: Ti protexe a ese home, pero
Evaristo ten que matalo.
(Comeza un tiroteo entre Evaristo
e Manolete, que só se interrompe cando os manda saír. A continuación entra un
vagabundo: Anxo.)
Cap.: ¿Qué quere?
Anxo: Dar un sopro…
Cap.: ¿E para iso ven interromperme?
Saia pola ventá.
Anxo: Pero…
(Entran Guissepe e Pepe e o levan
fora. Mentres que saen entra un tipo con pinta de profesor, un enorme saco e uns
enormes bombachos.)
Prof.: Boas, tráiolle un cadáver,
a ver si mo poden encubrir.
Cap.: Fareille unha oferta que
non poderá igualar...
Vendedor Ambulante: (Asomando)
2x1 en Carrefour.
Cap.: Maldición, superárona. Son 15 €.
Prof.: Me cagüen… Feito.
Cap.: Deixe o saco a lado do
armario.
(Sae e entra Pepe)
Pepe: Oes, que me pide o meu
amigo que te pregunte disimulando as túas recentes actividades criminais… Ah,
espera. Me di o meu amigo polo pinganillo que non diga eso, senón… Qué tal
vai... o tra... ballo...
Cap.: Pois estou encubrindo asasinatos,
¿por?
Pepe: Ah, bueno, pois me largo.
(Entran 2 presidiarios cun saco.)
Presidiario 1: ¡Oia, usté! Que
matamos sen querer a un compañeiro e bla, bla, bla.
Cap.: ¿E por qué?
Presidiario 2: Quería denunciar a
policía que lle roubaron o reloxo e tivemos que...
Cap.:¿E ese é un motivo?.
Preso 1: Sip.
Ord: Este novato me esta
agobiando...
Cap.: Vale, vale.
Man: (Entrando) Xefe, Evaristo
está no hospital...
Cap.: Es un ser inútil. Non sabes
nin asasinar. Presta atención e mira como o fago eu.
(Preme un botón do ordenador e
óese unha explosión de fondo)
Man.: Moi ben, moi ben. Soamente
que esa era a miña casa e o que morreu foi a miña nai. ¡Se non tiñamos antes
bastante policía agora imos ter de sobra!
Guissepe: Oes xefe, que hai un
friki dos Capoeira na porta. Di non sei que dun axuste de contas.
Cap.: ¿E para iso me molestas?
Guissepe: Tamén atopei un
parchís...
Cap.: ¡A xogar!
Man: Primeiro recibamos a ese
imbécil.
Carl: Boas, veño a advertir de
que como rouben clientela os matamos.
Cap.: Ah, excelente. ¿Quere un
capuchino?
Carl.: Ata logo.
(Agora apágase a luz do despacho
e acéndese a da secretaría. Nela están Filipe e Pepe, máis os Swat 1, 2 e 3.)
Fil.: Entón está claro, ¿non?
Swat 1: Si, vostedes buscan
probas, entón nos...
Swat 2: Entramos e os matamos...
Swat 3: Vexo mortossssss...
Pepe: Eh, mira, sae alguén.
Carl.: Macajenen... ¡Concho,
policía!
Swat1: É Carlito!
Swat2: É un mafioso!
Swat3: É un fantasma!
(Saen todos a por Carlito, excepto
Pepe, que se queda xogando ao Parchís con Guissepe.)
(Péchase o pano do medio.
Aparecen correndo varias veces Carlito e os Swat 1, 2 e 3 máis Filipe
perseguíndoo.)
3.2
(Ábrese o pano. Aparece en escena
o río e o bar Tolo. É de noite. Acércanse o Capo dos chinos, 2 presidiarios, o
psicópata, Manolete e Evaristo. Todos levan un saco. A outra orela vense aos 3
Swat espiando.)
Cap.: Moi ben, moi ben, xa
podemos tirar os cadáveres ao río.
Man.: ¿Ao río? Dáme moita pena.
Cap.: Calade, empeza ti, bombacho.
Prof.: Benito, me chamo Benito.
Cap.: O que sexa, tira o saco.
(Tira o saco. Despois o tiran os
presos. Cando se van a ir o Swat 3 se lanza ao grito de: “¡cazafantasmas!”. O
swat 2 lle sigue e o 1 se desespera. Pero os Chinos logran fuxir. Péchase o
pano do medio e aparecen en escena os 6))
Cap.: Ti, colle pola dereita a
ras. Eu to recto p´alante e Evaristo, volve Pa tras... A ras.
Prof.: ¿E nos?
Cap.: Vós vos quedades aquí,
Bombacho.
(Saen correndo todos menos os
presos e Benito.)
Prof.: Espera, acaba de dicir algo de min, e
non é bo.
Preso 1: ¿Qué facemos Bombacho?
Prof.:
BBBEEEENNNNIIIIIITTTOOOO!!! Mi name it´s Boinito.
Swat 1: ¡Xa os collemos!
Swat 2: ¡Xa son nosos!
Swat 3: ¡Coidado, son pantasmas!
Swat 1: ¿Ti es parvo?
Swat 3: Non, o parvo é o outro.
Swat 2: ¡EU! Serás imbécil.
(Mentres discuten os outros tres
foxen)
Swat 1: Se largaron mentres
falábamos!!!!
Swat 2: Non mo podo creer.
Swat 3: Imposible.
Swat 1: (Facendo señas) Vale, nº
2, vai todo recto, eu a esquerda e ti volve para atrás.
(Saen todos menos o Swat 3, que
se queda rascando a cabeza co canon do fusil. De repente aparece o Profesor
Benito.)
Prof.: ¡Non dispare!
(O Swat 3 dáse a volta e
apúntalle. Vai disparar cando...)
Cap.: ¡Non dispare!
(O Swat 3 xírase e mentres o
profesor fuxe, e cando vai disparar...)
Evar.: ¡Non dispare!
(O capo chino escapa mentres
apunta a Evaristo...)
Swat 1: (O Swat 3 lle apunta)
¡Non dispares!
(Evaristo
escapa. Mentres, o Swat 3, vai e lle dispara ao Swat 1, que se tira ao chan e
empeza a regañalo. Mentres, os fuxitivos corren entre o público perseguidos
polo Swat 2. Ao final, soben ao escenario e escapan cada un por un lado do
escenario, mentres que se abre o pano do
medio, mostrando o río e o bar Tolo.)
Acto 4
(Entra en
escena o Capo Chino. Se senta nunha mesa do bar Tolo e se queda durmido. Ao
pouco ilumínase o escenario e entran os da Capoeira e non se fixan no Capo
Chino ata que esperta e lles di de falar con eles.)
Cap.: (Á
Capo Eira) Oia, que son o Capo dos Chinos, e veño a protestar pola ameaza. ¿E
quen foi o tipo ao que enviaron?
Eira:
Carlito, que por certo, ¿que lle pasou? Dende entón se comprou a discografía
del Neng. ¿Acaso viu Gran Hermano?
Cap.: Non,
ho. Pasa que a pasma se colou no noso cuartel, e ao fuxir, se lle ocorreu fuxir
no noso coche. ¿Tanto se lle nota?
Carlito:
(Entrando) ¡Qué pacha neeeeeeeeeeeng!
Eira: Xa,
mire. Non se molesten, pero nos só queremos que non nos rouben a clientela.
¿Vostedes entenden?
Carlito: A
mover ese body...
Eira: Anda
machiño, vai a cociña, abre a chave do gas, e respira forte.
Bartolo:
¡Meu deus! !Menuda desfeita vai a organizarme este!
Cap.:
¡Vostede é unha miserable! ¡Vouna denunciar por parrillicidio! Vouvos facer a
competencia ata o día da nosa morte.
Eira: Dise parricidio.
Cap.: Non,
se a min que mates a ese tipo co gas butano dáme igual. Dígoo porque a semana
pasada fixestes unha parrillada e non nos invitastes. ¡Esto é a guerra!
( Se
levanta e cruza a ponte. Antes de saír a Capo Eira grita:
Eira: ¡Pois
que sexa a última vez que tirades os vosos cadáveres ao noso río! ¡Uf, que fame
me entrou! Bartolo tráeme algo de comer.
(Saen
Bartolo e Carlito con un microondas e unha pota na cabeza respectivamente.)
Bartolo:
Pois ata que o desgraciado este non pague o que estropeou o vexo difícil. Esta
cociña atópana en Iraq e din que son as armas de destrucción masiva.
Eira:
¡Argggh!
(Péchase o
pano do medio e entra Anxo, o cal empeza a buscar algo. Sae por un lado e volve
a entrar cun abrelatas. Ao ver o público sae correndo. Ábrese o pano do medio.)
4.2
(Agora a
acción desarrollase no cuartel dos Chinos, onde analizan porque lles pillaron
na anterior redada. Están entrevistando a Filipe e Pepe)
Cap.: (Ca
voz de Vito Corleone) Bueno, vós vos encargabades de vixiar a operación, e sen
embargo pilláronnos.
Filipe: ¿É
necesario que fale así?
Cap.: (Voz
normal) A verdade é que non. Hala inocentes. Que pase o seguinte.
(Saen Pepe
e Filipe e entra Guissepe)
Guissepe:
Ola Robin, sube o Batmóvil.
Cap.: (A
Manolete) Oes, a este que lle pasa?
Man: Non
tomou a súa medicación.
Cap.: Serei
breve... Fuches ti!
Guissepe:
Que dis Robin, vouche dar un cachete.
Ord: Por qué non se rende, programador, non pode
gañar. Xubílese e tentarei que a súa morte sexa dolorosamente rápida. Espera,
algo dixen mal. Programador, déixeme
tranquilo.
Cap.: Vale,
esto é deprimente, Manolete, prepara o coche, que vou saír a dar unha volta.
Pero antes temos que destruír este papel, que ten datos que nos incriminan.
Manolete, ti tira de un lado e eu do outro ( Tiran cada un dun lado sen romper
o papel. Ao cabo dun rato, o papel se rompe. Entón entra Evaristo).
Evar.:
Xefe, xa fixen as copias dese papel que me mandou.
Cap.:
Arggh.
4.3
(Agora
estamos co pano do medio pechado. Vese un coche consistente nun ándamo e un
cartón a lado deles. A capoeira está pensando o plan de ataque.)
Eira: Ben,
collemos o coche..
Carl.:As
12:00 Am.
Cap. 1:
Antes de merendar.
Eira:
entramos e...
Cap. 2:
Espera, agora tocábame dicir algo...
Carl.:
Entramos e armamos gresca.
Eira: Vale, vamos ao coche.
(Levántanse
e soben a un coche consistente nun andamio pero máis moderno que o outro)
Acto 5
(Agora o
escenario esta baleiro. Pasan por un lado os da Capoeira, e polo outro os
Chinos, ambos en coche. Cando os Capoeira se dan conta, empezan a seguir ao
coche dos Chinos, armándose un tiroteo. Empezan a saír de distintos lados do
pano, e o final chocan, se baixan os ocupantes e cada unha das bandas tira para
un lado, excepto o capo Chino e Carlito, o cal lle apunta cunha arma.)
Cap.: Non
irás a matarme ca bragueta aberta.
(Carlito se
distrae e o Capo chino escapa mentres. Escena que é interrompida polo Tío do
chiringuito 1, que aparece e lle pregunta a Carlito:)
Tío 1:
¿Onde queda Alasca?
Carl.: Ben,
vostede tire todo recto, nade un pouco, e cando sinta frío, xa esta alí.
Tío 1:
Grazas, acaba de salvarme a vida.
(Sae e
entra o tío do chiringuito 2)
Tío 2:
Boas, ¿onde queda ecuador?
Carl.:
Vostede corra un pouco para o sur, e cando se morra de calor, alí esta.
Tío 2:
Grazas, acaba de salvarme a vida.
Vendedor
ambulante: Boas, ¿onde queda a oficina de correos?
Carl.:
Deixe de preguntar idioteces.
Vend.: Pero
señor, 2x1 en carrefour, recórdeo.
(Péchase o
pano do medio. Asoman por un lado Manolete e polo outro o Capo Chino, ambos con
gabardina)
Cap.: Escoita,
a competencia da outra banda é moi forte, poden vencernos, é mais, non o dixen
por manter a moral alta, pero levamos 2 días sen comer.
Manolete:
Se nota.
Cap.: Vamos
ao cuartel.
(Saen e
entra o Filipe e Pepe)
Filipe:
¿tráelo?
Pepe: Si,
aquí.
Filipe:¿ Ti
es parvo ou?
Pepe: ¿E
logo?
Filipe:
Dixen que trouxeras o mapa militar do mariscal, non o mapa gastronómico do
marisco.
Pepe: Home,
xa, pero e que non o vas crer.
Filipe:
Conta, conta.
Pepe: Fun
alí, pero... Estaba custodiado por un garda.
Filipe:
Colle o papel das instruccións e lee.
Pepe:
mmmmmmmmmmm...
Filipe: En
alto.
Pepe:
Entrar e pedir o mapa ao garda subornado. Logo, reunirse no punto...
Filipe:
Basta. Hai que romper o papel, ten probas que nos incriminan se a descubre o
Capo Chino. Ti tira de este lado e eu do outro.
(Ningún o
da roto, así que se van e o deixan alí. Entra Guissepe)
Guissepe:
Anda, un papel. Voume soar os mocos.
(Se vai)
5.2
(Agora
estamos na base dos Chinos, onde todos teñen fame e levan días sen probar
bocado.)
Cap.: Sei
que é duro, pero podemos sobrevivir. Eu, por exemplo non teño que comer.(Saca
uns cubertos e un prato de debaixo da mesa con un donut.) Así que se alguén
consigue algo que o comparta. Por certo, Manolete, ocúpate ti de vixiar o
sitio... Non, mellor faino ti Guissepe, que eu vou tomar unhas copas ao restaurante.
(Saen todos
menos Guissepe e Evaristo)
Evar.:
Temos que atender a un cliente árabe que pode facernos recuperar os cartos, por
que se non, véxome sen probar bocado o que queda de vida.
Cap.:
(Asomando, con tono irónico pero solemne) Si, sen probar bocado.
(Péchase o
pano do medio e entran en escena un moro seguido por Carlito, que o deixa
inconsciente e o leva fora do escenario.)
5.3
(Agora
están Guissepe e Evaristo na base dos Chinos)
Evar.:
Bueno, eu vou a dar unha volta, atende ti ao cliente ese, Ab-Beer Tido.
(Sae e
entra Carlito malamente disfrazado de moro)
Carl.:
Boas, son Al-Ba Tido.
Guissepe:
Encantado señor Al-Beber Bat-Ido, chámome Guissepe e.. Robin, sube o Batmóvil.
Oh, non, olvideime a medicación. Espere xunto eses planos segredos que nos
incriminan ante a policía que vou a farmacia.
(Péchase o
pano do medio e aparece Guissepe volvendo. Choca co Capo Chino, que pasaba
distraído por alí)
Cap.: ¿Non
estabas atendendo ao noso cliente?
Guissepe:
Si, pero tiña que ir pola medicación. Por certo, ¿os árabes visten de Aghata
Ruiz De la Prada?
Cap.: Non.
Guissepe:
Entón é un espía!
Cap.:
Volvamos!
(Saen e se
abre o pano do medio, Esta o despacho dos Chinos, pero cunha tina chea de auga,
unha báscula, 3 cubos e unha bomba de reloxería.)
Cap.:
Enganáronnos, estamos perdidos.
Guissepe:
Non necesariamente: Hai un E-mail no ordenador. Di: Para desactivar a bomba hai
que poñer 3 litros sobre a báscula, para elo temos un cubo de 1, de 2 e de 4 litros.
Cap.:
Vexamos, ¿canto son 2+1?
Guissepe: 21,
o problema é canto son 1+2.
Cap.: 12,
basicamente.
Guissepe:
Xa, pero necesitamos sabelo cúbicamente.
Cap.: Xa
está! Aquí, en este cubo (colle o de 2 e o enche na tina) hai dous, e agora, se
engadimos este (enche o de 1 e o bota encima do outro, desbordando a auga),
¿cánto temos?
Guissepe: 3
LITROS, É VOSTEDE UN XENIO!! Póñaa na
báscula.
Cap.: ¡Qué
raro! Non se desactiva, teremos que desactivala. Guissepe, corta o cable azul.
Guissepe:
¿Cal?
Cap.: O
azul, ho.
Guissepe:
Pero hai tres azuis, que fago, os corto os tres, ou os deste extremo...
Cap.: Tira
a bomba pola ventá.
Guissepe:
Vale (A tira pola ventá.)
Cap.: E
agora hai que descubrir o misterio: Quen deixou sen tapar a botella de
gasosa...
Acto 6:
Finish The Fight
(Agora está
fechado o pano do medio. Aparece Carlito entregándolle ao Swat 1 as probas que
incriminan aos Chinos. Logo cada un se retira. Logo entra Anxo, que empeza a
buscar algo. Entra no pano e sae cunha lata de aceitunas. Ao ver ao público,
sae correndo. Ábrese o pano do medio e aparecen os Chinos e os Capoeira no
despacho dos Chinos.)
Cap.: Vale,
acordamos unha unión da banda. En canto a política da banda, acordamos
compartir todo (estraña sonrisa irónica).
Cap. 1: ¿E
o nome?
Cap. 1:
Primeiro o importante.
Guissepe:
¿Que tal a Chineira?
Cap. 1: Non
vale, é case o voso nome: a Capolerda.
Manolete:
¿Que tal a Pendojeira?
Evar.: Non,
rima moi pouco.
Prof.: ¿Que
tal escola da santa Ensinanza?
Cap. 1: Ese
é o nome da túa escola.
Prof.: Xa,
e tantos asasinatos que fixen alí.
Preso 1: ¿E
que tal se montamos unha festa de bombachos?
Prof.:
Secundo a moción: si.
Cap.: Esto
é deprimente.
Eira: Te
compadezo. Eu tampouco os aturo.
Swat 1:
(Entran os tres) Quedan detidos.
Cap.: Pero
que di, ¿qué probas tendes contra nos?
Swat 2:
Todas: Déuno-las Carlito a cambio dun chalé en Benidor.
Eira:
Entendo... E onde esta el?
Swat 1: En
Benidor.
Swat 2:
Pois eso: Quedan detidos.
Swat 1:
Polo asasinato de...
Swat 3:
Smac...
Swat 1:
Dáme a lista: Luiso Moyado (a medida que fala van entrando), Ruíz Pérez, e
ninguén máis.
Swat 2:
Pero se non hai ningún morto.
Cap.: Entón
son vostedes os criminais... Achatamento de morada, paranoia repelente, puf, eu
que vostedes corría
Swat 1:
Vale. (saen correndo)
6.1
(Péchase o
pano do medio e saen Anxo e o moro)
Moro:
Obviamente a esto non o podemos chamar mafia.
Anxo: Nin a
esto obra, xa que é algo que inventamos para perder clase. Boeno: esto é, algo
que engadir?
Moro: Non?,
pois nos imos, Ciao, riciños, ciao.
Escrita
por: Paco Antonio Pérez Álvarez